Pétur Þór Ragnarsson 5/11/13 Pétur Þór Ragnarsson 5/11/13

Vörðurnar að velgengni?

Þegar ég var plötusnúður í gamla daga komu oft upp tímabil þar sem langaði jafnvel ekkert til þess að fara út að spila langt fram á nótt. Mér fannst eins og ég ætti eftir að fá leið á því sem ég var að spila. Sá bara ekki gleðina í þessu.

Ég leysti þetta stundum með því að hlusta viljandi á eins leiðinlega tónlist og ég gat til þess eins að geta notið tónlistarinnar “minnar” betur um kvöldið. Nánast undantekningalaust bar þetta árangur. Það var nánast sama hvað ég dró upp úr plötukassanum mínum um kvöldið. Það hljómaði allt eins og gull miðað við sorpið sem ég hafði látið viljandi dynja á mér fyrr um daginn! Ég hreinlega geislaði oft af gleði við það eitt að vera laus úr þeirri prísund sem ég hafði komið mér í.

Ég er alltaf að átta mig á því betur og betur hversu viðeigandi þessi mjög svo einfalda aðferðafræði á við. Ég horfði nýlega á nýjasta þáttinn af Chase Jarvis live. Margir vita nú kannski ekkert hver sá mæti maður er en hann er ljósmyndari sem hefur átt þó nokkurri velgengni að fagna vestan hafs sem í sjálfu sér er málinu óviðkomandi. Hann fær einu sinni til tvisvar í mánuði til sín listafólk, rithöfuna eða einstaklinga úr öðrum skapandi greinum og ræðir við þá opinskátt um alskyns málefni. En í þessum nýjasta þætti sínum er hann að ræða við Julien Smith sem er margfaldur metsöluhöfundur og nokkuð áhugaverður fýr. Fyrir skapandi fólk þá mæli ég eindregið með þessu þáttum sem má nálgast frítt á heimasíðu Chase, www.chasejarvis.com. Talið á milli þeirra tveggja barst að því að Chase segir;

"ég lifi eftir þeirri möntru að líf mitt sé sársaukalaust"

Það fyrsta sem ég hugsaði með mér eftir að hann sleppti orðunum. Hvernig ætli hann viti að líf sitt sé sársaukalaust ef hann ýtir sér ekki reglulega að mörkum sársaukans, jafnvel kannski aðeins lengra? Við skulum hafa í huga að þetta þarf ekkert endilega að vera líkamlegur sársauki.

Leiðin í áttin að velgengni hlítur að vera vörðuð misheppnuðum tilraunum . Misheppnaðar tilraunir geta verið sársaukafullar. Jafnvel barið okkur svo fast niður að við stöndum ekki aftur upp til að reyna.

Það eru viðbrögð okkar við sársauka sem mun ákvarða velgengni. Ertu týpan sem stendur upp og berð hausnum aftur í vegginn eða gefstu upp? Hvort sem verkefnið er líkamlegt eða andlegt. Allt bara spurning um viðhorf, ekki satt?

Ljósmyndun er fyrir mér merkilegt fyrirbrygði. Við lifum á tímum þar sem okkur er bókstaflega drekkt í myndum 24 tíma á sólarhring, misgóðum að sjálfsögðu. Fyrir ljósmyndara að reyna að brjótast í gegnum allt þetta suð er ekki lítið verk. En ég er í það minnsta byrjaður. Því lengra sem ég fer í þessari vegferð því styttra finnst mér ég vera kominn. Margoft á leiðinni hef ég fengið algjört ógeð af þeim myndum sem ég hef tekið. Það er staðreynd að ég hef tekið svo mikið af lélegum myndum að ég hef ekki tölu á þeim. En ég hef lært eitthvað af hverri einustu.

Til að loka hringnum að þá setti ég nýverið mikið púður í að mynda íþróttafólk. Allt fólk sem ég þekki persónulega og eru flest mjög framarlega í sinni grein. Sumt er þetta fólk sem ég hef sjálfur æft með. Ég var að prófa aðferðir sem ég hafði ekki beitt mikið áður. Það er að ég tók mynd af þeim í stúdíóniu mínu, en tók bakgrunninn fyrir myndirnar síðar. Þetta eru því allt saman samsettar myndir. Á meðal ljósmyndara eru skiptar skoðanir um ágæti þessarar aðferðar eins og vera ber og ég hef fengið alls konar viðbrögð við þeim. Bæði góð og slæm. Ég upplifði mig eftir alla vinnuna sem fór í þetta í vafa um hvort það væri nokkuð vit í þessu. Henda bara öllu draslinu. Láta það hverfa, byrja aftur, gera betur!

Þá mundi ég eftir plötusnúða trikkinu góða og þessar myndir fengu því að lifa.

Við lærum á meðan við lifum,

Pétur Þór Ragnarsson 2/25/13 Pétur Þór Ragnarsson 2/25/13

Yngsta kynslóðin

Það er sjaldan lognmolla þegar ungviði landsins mætir í myndatöku. Enda skrítið og spennandi að koma á nýja staði þegar maður er svona lítill.

Það er sjaldan lognmolla þegar ungviði landsins mætir í myndatöku. Enda skrítið og spennandi að koma á nýja staði þegar maður er svona lítill.

Það er ákaflega krefjandi, en jafnframt mjög skemmtilegt að mynda börnin. Fáar myndatökur sem bjóða upp á jafnmikla spennu og stuð á jafn stuttum tíma!

Pétur Þór Ragnarsson 2/20/13 Pétur Þór Ragnarsson 2/20/13

Brúðkaup í febrúar - Lukkan er í liði með þeim undirbúnu.

Það er ekki á vísann að róa veðurlega séð í byrjun febrúar. Það er því óhætt að segja að ég hafi sjaldan, jafnvel aldrei fylgst jafn vel með veður spá og dagana fyrir 02. febrúar síðastliðinn. Ég var búinn að taka að mér að mynda brúðkaup þeirra Ástu og Jakobs og þeirra heitiasta ósk var að geta myndað úti. Dagana fyrir brúðkaupið var spáin satt best að segja ekki árennileg.

Dagurinn rann upp og það var sannkallað skítviðri um morguninn, Lárétt rigning með besta vin sinn í farteskinu, hávaðarokið! Samkvæmt spánni átti þetta vera uppskrift dagsins. Það var svo upp úr hádegi að það fór frekar óvænt að lægja. Veðrið gekk svo niður með hverri mínútunni eftir hádegið. Ég hafði þó aldrei gefið upp vonina og var með allt klárt í bílnum ef færi gæfist á útitöku.

Það kom svo á daginn að við fórum á þrjá staði og náðum stórskemmtilegum myndum utandyra í byrjun febrúar! Þessi hér að ofan er mín uppáhalds frá deginu og sérstök fyrir þær sakir að þau tengjast bæði inn í flugbransann.

Hér að neðan er síðan smá sýnishorn frá deginum í heild sem var ótrúlega vel lukkaður í alla staða. Létt og skemmtilegt yfirbragð með hressleikann í fyrirrúmi.

Pétur Þór Ragnarsson 2/13/13 Pétur Þór Ragnarsson 2/13/13

H.elvítis D.jöfulsins R.usl

Ég þarf ekki að fara langt aftur í tíma til þess finna í mér gengdarlausa gremju gagnvart HDR myndum. Það er svo að mínu mati að HDR er gríðarlega vandmeðfarið en jafnframt öflugt tól í vopni nútíma ljósmyndarans. Eftir að ég fór að prófa þetta sjálfur fór ég nefninlega fljótlega að sjá ljósið. Ef við veltum því aðeins upp hvað HDR er (e.High dynamic range) að þá er það ekkert annað en aðferð sem við getum beitt við myndatökur til þess eins að auka tónsvið myndavélarinnar. Myndavélin, ólíkt mannsauganu, er þess einfaldlega ekki umkomin að birta fyrir okkur allt frá dýpstu skuggum yfir í háljós þegar við myndum við erfið birtu skilyrði. Margir stökkva þar af leiðandi beint á það sem augljóst er í þessum efnum. Taka margar myndir, t.d. fimm stykki með eins stopps bili og nota síðan Photomatix, Photoshop eða annan ámóta hugbúnað til þess að sjóða allt saman. En ef við hugsum um það eitt hvað HDR er, þ.e. aukið tónsvið í ljósmynd. Er þá ekki filtera notkun sem hefur verið svo gríðarlega vinsæl nokkuð annað en bara form af HDR. Við erum jú ekki að gera neitt annað en að auka tónsvið í mynd með því að notast við “graduated neutral density filter” sem dæmi.

Eftir að ég fór sjálfur að beita HDR tækninni er ég eiginlega alveg hættur notkun slíkra filtera eins og ég nefni hér fyrir ofan. Hugbúnaðurinn sem flestir ljósmyndarar hafa aðgang að gerir þá í ansi mörgun tilfellum gjörsamlega óþarfa, auk þess sem það er einum færri hlut til að hugsa um á meðan tökum stendur. Sjálfur læt ég hugbúnað nútímans leysa þau mál fyrir mig. Ég nota Photoshop HDR vélina og hún er að mínu mati afbrags góð þegar maður fattar hvað maður er með í höndunum.

Ég tek gjarnan fimm myndir með eins stopps bili og tryggi bara að hafa góða teikningu í bæði háljósum og skuggum. Í einstaka tilfellum getur verið að 5 stopp dugi ekki og þá bara hreinlega bæti ég við. Vélina hef ég nánast alltaf á þrífæti þó ég hafi alveg komist upp með það að halda á vélinni að þá verða gæðin ekki þau sömu, en sé lokahraðinn nægilegur að þá virkar vel að gera þetta fríhendis sé þrítóturinn fjarri góðu gamni.

Þegar heim er komið skelli ég myndunum fyrst inn í Lightroom og sortera. Þegar ég hef fundið þær fimm myndir sem ég vill smella saman í eina HDR hægri smelli ég einfaldlega á myndirnar fimm (með þær allar valdar) og vel þar valmöguleikann “Merge to HDR pro in Photoshop”. Myndunum er þá skellt saman í eina súpu í HDR vél Photoshop og það er hérna sem mér varð oftast á í messunni þegar ég var að byrja og mig grunar að flestar af þeim myndum sem ég kýs að kalla H.elvítis D.jöfulsins R.usl verða til. Út úr vélinni fæ ég mjög flata og óspennandi mynd, vægt til orða tekið. Í stað þess að hræra í öllum sleðunum í HDR vélinni sjálfri vista ég einfaldlega myndina og vinna hana í Lightroom. Vinn hana upp í kontrast og litum og tek síðan á smáatriðum í photoshop seinna.

Slysin verða þegar menn missa sig á sleðunum í HDR vélinni sjálfri. En sitt sýnist hverjum. Mörgum finnst það sem út úr þeirri súpu kemur væntanlega flott og þess vegna verða allar þessar myndir til.

Það er til aragrúi af góðu kennsluefni um HDR sem hægt er nálgast frítt á netinu. Ég rakst til að mynda á einn flottan hérna hjá Really right stuff þrífóts framleiðandanum sem dæmi. Mér finnst mikilvægt að menn og konur skauti ekki bara fram hjá þessum flotta möguleika sem nútíma tækni bíður upp á. Ekki falla í sömu gryfju og ég í upphafi og dæma HDR ef þú færð ekki niðurstöðuna sem þú ert að leita að strax í upphafi. Ég í það minnsta gaf því séns og sé ekki eftir því í dag.